Słuchanie obrazu - E. Siemińska


Osobliwe doznania budzą prace Ewy Siemińskiej, bo są malarską onomatopeją. Możliwe, że takie zjawisko jakoś się fachowo nazywa, ale ja nie wiem jak - niemniej je czuję. Obrazy weneckie są rozkołysane, falują gładko i aksamitnie, wiślane - płyną jak wartka rzeka, pośpiesznie; wróble - skromne i napuszone, bardzo ptasie. Ekstrawertyzm malarski. Łatwo być empatą przy tej sztuce, bo łatwo rozpoznaje się kod, którego Siemińska użyła do jej tworzenia. Tym łatwiej być empatą czytającym onomatopeiczne kody, że w tej samej chwili jest się introwertykiem, przeżywającym te obrazy całkiem po swojemu i dla siebie. Dziwne? Nie. Nadzwyczaj namacalne. Poruszające zmysły. Płynnie ruchliwe, miękko dynamiczne, łagodnie kolorowe, osobliwe.
bg


Kliknij na miniaturkę, aby powiększyć zdjęcie. Kliknij "zamknij", aby wyjść.


Wyszukiwarka

Aktualności

20.07.2013
W numerze 2 (2013r.) Zeszytów Literackich ukazało się bardzo interesujące opowiadanie Waldemara Siemińskiego pt. "Tam i z powrotem".
Przytaczając fragment, zachęcamy do przeczytania całości tekstu w Zeszytach.
01.07.2013
Zapraszamy do Kazimierskiego Ośrodka Kultury, Promocji i Turystyki - Biblioteki Publicznej na wystawę malarstwa Piotra Sujki: „Ulice Albanii".
Wernisaż odbędzie się 5 lipca 2013 r. o godz. 16.00 w siedzibie biblioteki.
29.06.2013

W naszym ogródku kawiarnianym Pod Bzem, ulokowanym w zaciszu, choć przy rynku...

<< <  Strona 2 z 131  > >>